Jak zarobić na elektronice? Sprzedaż, naprawa i handel online

Na elektronice można zarobić na wiele sposobów – od skupu i odsprzedaży używanego sprzętu, przez specjalistyczne naprawy, aż po handel częściami i własne produkty niszowe. Każdy z tych modeli ma inną ekonomikę, inne ryzyko i inne wymagania wejścia. Ten artykuł pomoże Ci wybrać model dopasowany do Twojego kapitału i umiejętności oraz uniknąć błędów, które zjadają marżę zanim zdążysz je zauważyć.

Najważniejsze informacje z tego artykułu:

• Zarabianie na elektronice opiera się na sześciu głównych modelach: refurbishingu, specjalistycznym serwisie, handlu częściami, skupie niesprawnych urządzeń, sprzedaży B2B i produkcji własnych produktów.
• Marżę liczy się po wszystkich kosztach – prowizjach, naprawach, zwrotach i rezerwach, a nie jako różnicę między ceną zakupu a sprzedaży.
• Przewagę konkurencyjną daje specjalizacja w jednej kategorii urządzeń, a nie szeroka oferta.
• Przy sprzedaży elektroniki konsumentom w Polsce sprzedawca odpowiada za niezgodność towaru przez dwa lata, a kupujący ma 14 dni na zwrot bez podania przyczyny.
• Globalny rynek elektroniki używanej i odnowionej rośnie w tempie około 10–12% rocznie i wyceniany jest łącznie na ponad 170 mld USD.

Jak zarobić na elektronice – od czego zacząć?

Rynek elektroniki używanej i odnowionej wart jest dziś łącznie ponad 170 mld USD globalnie, a prognozy wskazują na podwojenie tej wartości do 2030–2034 roku. Żeby skutecznie zarabiać na elektronice, trzeba jednak od początku myśleć kategoriami modelu biznesowego, a nie okazjonalnej odsprzedaży.

Przewaga na tym rynku nie bierze się ze szczęścia ani z dostępu do najtańszego sprzętu. Buduje się ją przez kontrolę jednego z czterech zasobów: sprawnej diagnostyki, stałego dostępu do sprzętu, zaufania klienta albo wiedzy o konkretnej kategorii urządzeń. Każdy z sześciu opisanych poniżej modeli opiera się na przynajmniej jednym z tych zasobów.

„Przy sprzedaży elektroniki pokaż stan urządzenia, zakres testów i informacje ważne dla konkretnego kupującego. W promocji usług naprawczych sprawdzają się krótkie materiały wyjaśniające problem i przebieg diagnozy, przygotowane bez ujawniania danych klienta.” – wyjaśnia Michał Krasoń, ekspert portalu https://socialmarketingmedia.pl/.

Model 1 – refurbishing i odsprzedaż używanego sprzętu

Refurbishing, czyli odnawianie i odsprzedaż używanych urządzeń, to dziś jeden z najbardziej skalowalnych modeli w branży elektronicznej. Rynek elektroniki odnowionej szacowany jest na 65,8 mld USD w 2024 roku. Smartfony stanowią największy segment, natomiast laptopy są szczególnie atrakcyjne ze względu na regularne wymiany sprzętu w firmach i sprzedaż urządzeń poleasingowych.

Urządzenia biznesowe są zwykle wymieniane co 3–4 lata, co zapewnia przewidywalny i powtarzalny dopływ sprzętu klasy Lenovo ThinkPad, Dell Latitude, HP EliteBook czy Apple. To ważna informacja: bardziej opłaca się budować relację z firmą wymieniającą 200 laptopów kwartalnie niż szukać okazji na portalach ogłoszeniowych.

Dane z badania STRIVE dotyczącego ponownego użycia sprzętu elektrycznego i elektronicznego pokazują, że przygotowanie jednej tony sprzętu IT do ponownego użycia generuje 15 razy większe przychody niż przetwarzanie tej samej masy jako odpadu. To liczba, która dobrze ilustruje, dlaczego refurbishing ma sens ekonomiczny.

Dobry proces refurbishingu wygląda następująco:

1. Pozyskaj partię z wiarygodnego źródła.
2. Zidentyfikuj model i konfigurację każdego urządzenia.
3. Zweryfikuj blokady operatorskie i konta (iCloud, MDM, blokada Google).
4. Przetestuj baterię – pojemność, stan ogniw, liczbę cykli.
5. Przetestuj ekran i porty.
6. Przetestuj pozostałe podzespoły.
7. Usuń dane zgodnie z procedurą i udokumentuj to.
8. Oceń stan wizualny i przypisz klasę.
9. Zdecyduj, czy naprawa zwiększa wartość odsprzedaży.
10. Sprzedaj z jasno zdefiniowaną gwarancją i opisem stanu.

Bezpieczne źródła sprzętu to:

• Sprzedaż poleasingowa.
• Likwidacje firm.
• Programy trade-in.
• Partnerstwa z serwisami.
• Aukcje operatorów telekomunikacyjnych.
• Odzysk z działów IT.
• Skup od instytucji edukacyjnych.

Standaryzacja daje tu realną przewagę. Przerabianie 30 identycznych modeli zamiast 30 przypadkowych urządzeń oznacza jedną procedurę testową, zapas typowych części, krótszy czas szkolenia pracowników i dokładniejsze prognozowanie awaryjności. Z doświadczenia mogę powiedzieć, że firmy, które zaczynają od przerabiania przypadkowego sprzętu, często tracą przewidywalność marży – każde urządzenie to osobna zagadka kosztowa.

Wskazówka: Zanim zaczniesz kupować większe partie, przetestuj ekonomikę na 20–50 sztukach jednego modelu. Dopiero po policzeniu rzeczywistej marży po zwrotach warto podpisywać stałe umowy dostaw.

Model 2 – specjalistyczny serwis naprawczy

W serwisie naprawczym najtrudniej konkurować w naprawach ogólnych – łatwiej w wąskiej niszy, w której klient ma mało alternatyw. Badanie przeprowadzone wśród naprawiaczy elektroniki pokazało, że 98,8% respondentów traktuje naprawy jako główne źródło dochodu. To nie przypadek – usługi naprawcze mają jedną poważną zaletę: wymagają wiedzy, której nie da się łatwo skopiować.

Przykłady rentownych specjalizacji:

• Naprawy płyt głównych smartfonów.
• Odzysk danych.
• Naprawy konsol (wymiana układów HDMI, portów USB-C, dysków).
• Serwis sprzętu Apple.
• Naprawy laptopów gamingowych.
• Naprawy elektroniki przemysłowej – sterowników, falowników, paneli HMI.
• Regeneracja baterii i pakietów akumulatorowych.
• Naprawa sprzętu audio klasy premium.

Elektronika przemysłowa zasługuje tu na osobną uwagę. Firma produkcyjna czy warsztat płaci za przywrócenie działania maszyny, a nie za wartość rynkową urządzenia. Przestój kosztuje, więc klient jest gotowy zapłacić znacznie więcej niż konsument za naprawę porównywalnego urządzenia. To jeden z powodów, dla których serwis B2B jest mniej wrażliwy na cenę.

Wbrew pozorom najwyższe marże w serwisie nie zawsze są na samej naprawie. Klient płaci za diagnozę – za znalezienie przyczyny usterki – nawet jeśli ostatecznie zrezygnuje z naprawy. Technik, który w 20 minut ustala, że naprawa jest nieopłacalna, generuje przychód bez dalszej robocizny.

Model cenowy powinien jasno rozdzielać:

• Opłatę diagnostyczną – płatna usługa lub odliczana od kosztu naprawy.
• Robociznę – wycenianą za wykonaną pracę.
• Części – z marżą serwisową.
• Opłatę za pilność – jeśli klient potrzebuje ekspresowej realizacji.
• Opłatę za odzysk danych – przy ryzykownych naprawach dysków.
• Koszt transportu lub wysyłki – przy serwisie zdalnym.

Bezpłatna diagnostyka niszczy rentowność. Klient, który wie, że diagnoza jest gratis, może przynosić urządzenia bez intencji naprawy.

Od 31 lipca 2026 roku obowiązuje w UE dyrektywa 2024/1799 dotycząca prawa do naprawy, obejmująca smartfony, tablety, wyświetlacze i serwery. Producenci będą musieli zapewnić naprawę w rozsądnym czasie i cenie, a naprawa w okresie odpowiedzialności sprzedawcy wydłuży ją o co najmniej 12 miesięcy. To realne zwiększenie popytu na niezależne serwisy, ale wymaga też przygotowania dokumentacji napraw, ewidencji części i procedur reklamacyjnych.

Opłaca się specjalizować w niszowych, powtarzalnych usterkach – na przykład wymiana gniazd USB-C, układów ładowania, kondensatorów w zasilaczach, taśm matrycy czy portów HDMI w konsolach. Taka specjalizacja oznacza gotowy zestaw części, szybką diagnostykę i niskie ryzyko pomyłki.

Model 3 – handel częściami i podzespołami

Handel częściami bywa bardziej rentowny niż odsprzedaż całych urządzeń. Części są tańsze w transporcie, łatwiejsze do magazynowania i mają mniejszy koszt zwrotu. Co ważne, klient kupujący część często robi to pod presją czasu – jego sprzęt leży niedziałający, więc nie będzie długo szukać tańszej oferty.

Największy zysk z uszkodzonego urządzenia często pochodzi z demontażu, a nie z naprawy całości. Sprawna matryca, obudowa, zawiasy, zasilacz, moduł Wi-Fi czy płyta główna sprzedają się osobno, czasem za łączną kwotę przewyższającą wartość całego sprawnego urządzenia.

Rentowne nisze w handlu częściami:

• Oryginalne matryce do konkretnych modeli laptopów.
• Zawiasy i obudowy laptopów biznesowych.
• Płyty główne do konsol.
• Zasilacze przemysłowe i moduły sterujące.
• Komponenty do starszych urządzeń, których producent już nie wspiera.
• Akcesoria i części eksploatacyjne – baterie, przewody, ładowarki, adaptery.

Marża na akcesoriach bywa wyższa niż na samym sprzęcie, bo popyt jest stały i powtarzalny.

Wartość oferty rośnie proporcjonalnie do jakości identyfikacji części. Ogłoszenie zawierające dokładny numer płyty, wersję BIOS-u, listę kompatybilnych modeli, zdjęcia złącza i wyniki testu sprzedaje się szybciej i z mniejszym odsetkiem zwrotów niż ogłoszenie z opisem „płyta główna do laptopa Dell”.

Największym ryzykiem jest zamrożenie kapitału w częściach o niskiej rotacji. Warto monitorować rotację według numeru katalogowego produktu (SKU), średni czas sprzedaży, odsetek zwrotów i liczbę kompatybilnych modeli. Części, których nie można łatwo zidentyfikować, warto sprzedawać w zestawach albo po wcześniejszym przetestowaniu – samo magazynowanie na wszelki wypadek prowadzi do utraty wartości.

Wskazówka: Prosty jig testowy lub tester portów i modułów pozwala kupować partie oznaczone jako niesprawdzone po niższej cenie, a następnie segregować je przed sprzedażą. To daje realną przewagę przy skupie hurtowym.

Model 4 – skup i sortowanie urządzeń niesprawnych

Ten model polega na tym, że zarabiasz nie na naprawie, ale na dokładniejszej niż sprzedający wycenie wartości każdego urządzenia. Każdy zakup partii niesprawnego sprzętu powinien być podzielony na kategorie:

• Urządzenia do bezpośredniej odsprzedaży.
• Urządzenia do naprawy.
• Urządzenia do demontażu na części.
• Urządzenia do sprzedaży jako złom elektroniczny.
• Odpady wymagające legalnego zagospodarowania.

Uszkodzony iPhone może jednocześnie być źródłem wyświetlacza, aparatu, obudowy i układów scalonych. Jeśli potrafisz to szybko ocenić, możesz zapłacić za partię więcej niż konkurencja i nadal zarabiać.

Przy sprzęcie firmowym bezpieczeństwo danych jest tu absolutnym minimum. Konieczne są udokumentowane procedury kasowania danych i możliwość udowodnienia klientowi, że nośniki zostały wyczyszczone lub fizycznie zniszczone.

Warto też wiedzieć, że elektronika zalana wodą, która została szybko odłączona od zasilania, może mieć dużą wartość naprawczą. Sprzęt długo suszony i dopiero potem uruchamiany bywa znacznie trudniejszy do naprawy ze względu na korozję pod układami BGA (czyli układami scalonymi lutowanymi kulkowo do płyty, trudnymi do przerobienia bez specjalistycznego sprzętu).

Model 5 – sprzedaż B2B odnowionego sprzętu

Sprzedaż konsumentom daje wyższą cenę jednostkową, ale generuje więcej pytań, zwrotów i reklamacji. Sprzedaż B2B oznacza mniejszą marżę na sztukę, ale większe i bardziej przewidywalne zamówienia. Przedsiębiorstwa mogą obniżyć koszt zakupu sprzętu o 40–60% sięgając po urządzenia odnowione, co jest jednym z głównych powodów rosnącego popytu.

Grupy klientów biznesowych, którym warto się przyjrzeć:

• Małe firmy i biura rachunkowe.
• Szkoły i fundacje.
• Software house’y i agencje marketingowe.
• Call center i firmy sezonowe.
• Warsztaty i magazyny potrzebujące terminali oraz monitorów.

Klient biznesowy kupuje konfigurację i ciągłość dostaw. Oferta powinna zawierać jednolite konfiguracje, minimalny okres gwarancji, opcję wymiany sprzętu, certyfikat kasowania danych i możliwość kolejnych partii tej samej specyfikacji. Firma, która potrafi dostarczyć 30 laptopów w tej samej konfiguracji co kwartał, jest dla małego przedsiębiorcy wartościowszym partnerem niż sklep z najatrakcyjniejszą pojedynczą ofertą.

Model 6 – własne produkty elektroniczne

Własny produkt ma potencjalnie największą marżę, ale też największe ryzyko. Koszty wejścia obejmują prototypowanie, testy EMC (kompatybilności elektromagnetycznej), certyfikację, oprogramowanie, opakowanie i odpowiedzialność za produkt. Bezpieczne wejście to produkt prosty technicznie, ale rozwiązujący kosztowny problem w konkretnej niszy.

Przykłady takich produktów:

• Adaptery do starszych urządzeń.
• Moduły IoT dla konkretnej branży.
• Narzędzia diagnostyczne dla serwisów.
• Sterowniki do urządzeń przemysłowych.
• Akcesoria dla instalatorów automatyki.

Elektronika z baterią uruchamia dodatkowe obowiązki wynikające z rozporządzenia UE 2023/1542, które obejmuje producentów, importerów i dystrybutorów. Od 18 lutego 2027 roku wiele baterii przenośnych wbudowanych w produkty będzie musiało być łatwych do wyjęcia przez użytkownika. Warto też pamiętać, że przy imporcie elektroniki z Chin największym ryzykiem nie jest cena zakupu, ale zgodność z wymaganiami CE, RoHS i WEEE oraz odpowiedzialność za bezpieczeństwo produktu – importer może być traktowany jak producent.

Jak liczyć, czy handel elektroniką jest opłacalny?

Najczęstszy błąd to liczenie marży jako różnicy między ceną zakupu a ceną sprzedaży. W handlu elektroniką opłacalność wynika z marży po wszystkich kosztach, uwzględniającej wadliwe sztuki, zwroty i reklamacje.

Formuła jest prosta:

maksymalna cena zakupu = przewidywana cena sprzedaży – wszystkie koszty operacyjne – rezerwa na ryzyko – wymagany zysk

Przykład dla urządzenia sprzedawanego za 1000 zł:

Zakup za 500 zł może wyglądać atrakcyjnie, ale po uwzględnieniu pełnych kosztów jest nieopłacalny. Jeżeli 10% partii wymaga dodatkowej naprawy, a 3% zostaje sprzedane na części, koszt wszystkich urządzeń musi uwzględniać te straty.

Warto też pamiętać, że szybka rotacja potrafi być bardziej wartościowa niż wysoka marża procentowa. Towar zarabiający 15% miesięcznie jest bardziej rentowny niż towar zarabiający 40%, który leży w magazynie przez rok.

Wskaźniki operacyjne, które warto śledzić na bieżąco:

• Średni czas od zakupu do sprzedaży.
• Marża po wszystkich kosztach.
• Odsetek urządzeń wymagających naprawy.
• Odsetek zwrotów i średni koszt reklamacji.
• Wartość odzyskana z urządzeń niesprzedawalnych.
• Udział kapitału zamrożonego powyżej 90 dni.
• Przychód na godzinę pracy technika.

Jakie umiejętności i narzędzia są potrzebne do zarabiania na elektronice?

Odpowiedź zależy od modelu. Przy refurbishingu najważniejsza jest diagnostyka – umiejętność szybkiego odróżnienia taniej usterki od uszkodzonej płyty głównej decyduje o tym, czy zakup jest opłacalny. Przy serwisie to specjalistyczna wiedza o konkretnej kategorii urządzeń i dostęp do odpowiednich narzędzi.

Podstawowe narzędzia przy refurbishingu i serwisie:

• Tester baterii z odczytem pojemności i liczby cykli.
• Tester portów USB, HDMI, audio.
• Oprogramowanie diagnostyczne do dysków i płyt głównych.
• Stacja lutownicza z gorącym powietrzem (przy naprawach płyt).
• Jig testowy lub tester ładowarek i modułów.
• Oprogramowanie do kasowania danych z certyfikatem.

Osoby, które łączą elektronikę z jedną branżą – na przykład automatyką bram, rowerami elektrycznymi, dronami, konsolami albo ekspresami automatycznymi – zarabiają lepiej niż generaliści, bo znają typowe awarie, dostępność części i realia klienta. To praktyczna obserwacja z wielu projektów: specjalista od falowników Siemens rozwiąże problem szybciej niż technik, który naprawia wszystko.

Przy handlu częściami liczy się też umiejętność precyzyjnej identyfikacji i opisywania komponentów. Oferta z numerem płyty, zdjęciem złącza i listą kompatybilnych modeli sprzeda się szybciej i z mniejszym ryzykiem sporu.

Wskazówka: Dokumentuj naprawy – rób zdjęcia wnętrza, zapisuj wyniki testów, pojemność baterii i numer seryjny. Takie podejście zmniejsza liczbę sporów i pozwala ustalić wyższą cenę, bo klient ma dowód na jakość urządzenia. Przy sprzedaży B2B dokumentacja jest wręcz wymagana.

Jakie są ryzyka przy handlu elektroniką i jak ich unikać?

Ryzyko w handlu elektroniką ma kilka warstw – operacyjną, finansową i prawną.

Warstwa operacyjna to przede wszystkim błędna wycena partii, zakup sprzętu z blokadami (iCloud, MDM), urządzenia po zalaniu z korozją pod układami i zamrożenie kapitału w częściach o niskiej rotacji. Przy sprzedaży elektroniki z akumulatorami dochodzą ograniczenia transportowe i koszty bezpiecznego pakowania, które potrafią zjeść marżę przy tanich urządzeniach.

Warstwa finansowa – marżę najłatwiej stracić na zwrotach. W sprzedaży konsumenckiej online kupujący ma co do zasady 14 dni na odstąpienie od umowy bez podania przyczyny. Sprzedawca odpowiada za niezgodność towaru przez dwa lata. Przy elektronice używanej i odnowionej opis musi być precyzyjny. Każde odchylenie od standardu – brak wodoodporności po naprawie, wymieniona część, ograniczenie funkcjonalne, stan baterii – powinno być opisane konkretnie. Ogólny opis „stan jak na zdjęciach” nie chroni sprzedawcy.

Warstwa prawna i regulacyjna jest często niedoceniana. Jeśli wprowadzasz sprzęt elektryczny lub elektroniczny na polski rynek, możesz podlegać obowiązkom BDO (rejestr przedsiębiorców i produktów, opakowań i odpadów z opakowań), WEEE (zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny) i rozszerzonej odpowiedzialności producenta. Obowiązki mogą powstać już od pierwszego wprowadzenia produktu na rynek, a kary za naruszenia mogą sięgać setek tysięcy złotych. Szczegółową kwalifikację warto potwierdzić z księgowym lub prawnikiem zajmującym się WEEE i BDO, zanim zaczniesz sprzedawać.

Przy sprzedaży urządzenia z baterią możesz uruchamiać jednocześnie trzy obszary obowiązków – dla sprzętu elektrycznego i elektronicznego, dla baterii i dla opakowania produktu.

Zrozumieć, ile zarabia elektronik pracujący na etacie, to dobry punkt odniesienia przy planowaniu, czy własny biznes serwisowy ma sens ekonomiczny w porównaniu z pracą najemną.

Od jakiego kapitału zacząć handel elektroniką?

Strategia powinna być dopasowana do dostępnego kapitału, bo każdy model ma inny próg wejścia.

Przy niskim kapitale inwestowanie w narzędzia i wiedzę o jednej kategorii jest rozsądniejsze niż kupowanie szerokiego zapasu różnorodnego sprzętu. Firma specjalizująca się w jednej niszy konkuruje kompetencją, a sklep oferujący wszystko konkuruje ceną – a cenę zawsze przebije ktoś większy.

Warto też wiedzieć, że wynagrodzenia elektroników samochodowych są dobrą ilustracją tego, jak specjalizacja przekłada się na stawki – ta sama zasada działa w serwisie niezależnym.

Przy wejściu na rynek najlepsza kolejność działania wygląda tak:

1. Wybierz kategorię o wysokiej wartości jednostkowej i powtarzalnych usterkach.
2. Pozyskaj 20–50 sztuk testowych.
3. Udokumentuj każdy koszt – zakup, czas, naprawy, zwroty.
4. Policz rzeczywistą marżę po pełnych kosztach.
5. Dopiero wtedy buduj zapas, podpisuj umowy dostaw i rozszerzaj ofertę.

Najbardziej ryzykowny ruch to import taniej elektroniki pod własną marką bez weryfikacji dokumentacji. Importer może zostać potraktowany jak producent i odpowiadać za całą dokumentację techniczną, oznaczenia i bezpieczeństwo produktu.

Osoby rozważające pracę za granicą w branży elektronicznej mogą też sprawdzić, ile zarabia elektronik w Niemczech – to użyteczne tło do oceny, gdzie praca najemna jest konkurencyjną alternatywą dla własnego biznesu.

Podsumowanie

Zarabianie na elektronice to dziś realna i skalowalna działalność, ale wymaga wyboru konkretnego modelu i liczenia marży po wszystkich kosztach. Refurbishing, specjalistyczny serwis, handel częściami i sprzedaż B2B to modele z udokumentowaną ekonomiką – każdy z innym progiem wejścia i innym profilem ryzyka. Przewagę buduje specjalizacja w jednej kategorii urządzeń, sprawna diagnostyka i precyzyjna dokumentacja. Zanim zaczniesz skalować, przetestuj ekonomikę na małej partii, policz rzeczywistą marżę i upewnij się, że znasz obowiązki prawne związane ze sprzedażą sprzętu elektrycznego w Polsce.

FAQ

Q: Czy można zarabiać na elektronice bez umiejętności technicznych?

A: Tak, na przykład w modelu skupu i odsprzedaży poleasingowego sprzętu firmowego. Diagnostykę można zlecać zewnętrznie, a zarabiać na pośrednictwie, klasyfikacji i marży handlowej.

Q: Czy trzeba rejestrować działalność gospodarczą, żeby sprzedawać elektronikę online?

A: Przy regularnej, zarobkowej sprzedaży tak. Jednorazowe transakcje mogą mieścić się w sprzedaży prywatnej, ale systematyczny handel elektroniką wymaga zarejestrowanej działalności i rozliczenia podatkowego.

Q: Jakie platformy sprawdzają się przy sprzedaży używanej elektroniki w Polsce?

A: Allegro dominuje w sprzedaży krajowej, OLX sprawdza się przy lokalnym skupie i sprzedaży, a eBay przy eksporcie części i urządzeń niszowych do kupujących z innych krajów.

Q: Czy można importować elektronikę z Chin i sprzedawać ją legalnie w Polsce?

A: Można, ale importer odpowiada za zgodność z wymogami CE, RoHS i WEEE, dokumentację techniczną i bezpieczeństwo produktu. Przy sprzedaży pod własną marką importer jest traktowany jak producent.

Q: Jak wycenić uszkodzone urządzenie przy skupie?

A: Należy oszacować wartość w każdym scenariuszu – jako całość do naprawy, jako źródło części i jako złom – a następnie odjąć koszty diagnostyki, naprawy lub demontażu i rezerwę na ryzyko. Maksymalna cena skupu to wartość odzysku minus wszystkie koszty i wymagany zysk.

Weryfikacja i redakcja

Za redakcję i weryfikację artykułu odpowiadają:

Joanna Lewandowska. Specjalistka ds. automatyki i integracji. Absolwentka kierunku Automatyka i Robotyka na Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie.

Piotr Woźniak. Doświadczony redaktor technologiczny. Absolwent kierunku Dziennikarstwo i Komunikacja Społeczna na Uniwersytecie Warszawskim.